Tradycyjna żarówka samochodowa
Żarówki gazowe to nadal najczęstsze i główne źródło światła stosowane w pojazdach. Producenci prześcigają się w coraz nowszych technologiach ich budowy, które mają na celu podniesienie poszczególnych parametrów związanych przede wszystkim z obszarem, zasięgiem i barwą oświetlenia drogi, spełniających przy tym ustalone przez prawo warunki.
Konstrukcja żarówki gazowej
Niezależnie od zaawansowania technologicznego wszystkie rozwiązania opierają się na jednej konstrukcji. Tak samo jak żarówki stosowane w domach żarówki samochodowe składają się ze szczelnej bańki szklanej wypełnionej gazem obojętnym, halogenowym, argonem, ksenonem lub mieszankami. W środku znajduje się skrętka żarnika, wykonana z nietopliwego w określonej amplitudzie temperatur i dobrze żarzącego się drutu, najczęściej wolframowego. Spirala grzewcza połączona jest z drutami kontaktowymi dostarczającymi do niej prąd elektryczny, który powoduje rozgrzanie skrętki do określonej temperatury i tym samym emisję światła.
W większości przypadku poprawa parametrów świetlnych żarówki opiera się na podniesieniu temperatury rozgrzania żarnika, co skutkuje wyższą sprawnością i skutecznością oświetlenia. Producenci testują więc modyfikacje dotyczące materiałów stosowanych na żarnik czy gazów wypełniających szklaną bańkę.
W żarówkach wypełnionych gazem obojętnym następuje zjawisko czernienia, czyli osiadania oparów nagrzanej wolframowej skrętki na wewnętrznych ściankach bańki. Dlatego też obecnie do wypełniania współczesnych żarówek samochodowych stosuje się gazy halogenowe, które zapobiegają osiadaniu par na ściankach. Pary wolframu wracają więc z powrotem na spiralę grzewczą, powodując zjawisko jej samoczynnej regeneracji, co przedłuża jej żywotność i pozwala dłużej utrzymać odpowiednią wydajność świetlną.